ოფეთი

ოფეთი

ოფეთი არის ულამაზესი სოფელი დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის რეგიონში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში. სოფელი მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 240 მეტრზე და ქალაქ სამტრედიიდან 15 კილომეტრში. პატარა და დიდ ოფეთში ამჟამად დაახლოებით 240 ადამიანი ცხოვრობს.

სოფელს კვეთს მდინარე ხევისწყალი, რომლის სათავე გურიის სერის სამხრეთ კალთაზე, დაახლოებით 850 მეტრ სიმაღლეზე, მწვერვალ საყინულის მახლობლად მდებარეობს. ბუნება აქ გამორჩეულად მწვანე, მშვიდი და მრავალფეროვანია — ტყეები, მთები, ხეობები და სუფთა ჰაერი ოფეთს განსაკუთრებულ ადგილად აქცევს.

სახელწოდების ისტორია

აკადემიკოს ნიკო კეცხოველის აზრით, სახელწოდება „ოფეთი“ შესაძლოა მოდიოდეს სიტყვიდან „ოფერი“. „ოფი“ შავი ვერხვის ერთ-ერთი სახეობაა, რომელიც ოდესღაც ფართოდ ყოფილა გავრცელებული ამ ხეობაში.

არსებობს სხვა ვერსიაც, რომლის მიხედვითაც „ოფეთი“ დაკავშირებულია წყალთან. ძველ ქართულში „ოფო“ მცირე საგუბარ წყალს ან ტბორს აღნიშნავდა. სოფლის მდებარეობიდან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ წარსულში აქ ბუნებრივი ტბორი ან წყლის დაგუბება არსებობდა. მეზობლად მდებარე სოფელი „წიაღუბანი“ — რაც „წყლის გაღმა უბანს“ ნიშნავს — ამ ვერსიას კიდევ უფრო ამყარებს.

მკვლევართა ნაწილის აზრით, „ოფეთი“ მეგრულ-ზანური წარმოშობის ტოპონიმიც შეიძლება იყოს. მეგრულში სიტყვა „როფე“ წყლის ჭურჭელს ან გეჯას ნიშნავს.

ისტორია და კულტურა

ოფეთის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია X–XI საუკუნეების საკულტო ნაგებობათა ნაშთები, რაც ადასტურებს, რომ ამ ტერიტორიაზე ადამიანები ათასი წლის წინაც ცხოვრობდნენ.

სოფელმა მძიმე კვალი დატოვა მეორე მსოფლიო ომმა — ომს შეეწირა 75 ოფეთელი ახალგაზრდა.

ოფეთში პირველი სკოლა 1920 წელს გაიხსნა. 1945 წელს სკოლა სხვა ადგილას გადაიტანეს, ხოლო 1970 წელს განახლდა ამჟამინდელი სკოლის შენობა. დღეს სკოლის დირექტორია მზევინარ თარგამაძე.

ბუნება და სოფლის ცხოვრება

ოფეთი ცნობილია თავისი მშვიდი გარემოთი, ტრადიციული ქართული სოფლის კულტურითა და ულამაზესი ხედებით. აქ დღემდე იგრძნობა ძველი იმერული სოფლის ატმოსფერო — ბუნებასთან სიახლოვე, სტუმართმოყვარეობა და ისტორიის სუნთქვა.